Wiersze zawierają: trzy ostatnie cyfry nr indeksu, liczbę zdobytych punktów i proponowaną ocenę.
- ***137 14.5 3
- ***364 18 4
- ***473 13.5 3
- ***671 15.5 3.5
- ***674 16 3.5
Osoby zainteresowane wglądem w prace proszę o kontakt mailowy.
Wiersze zawierają: trzy ostatnie cyfry nr indeksu, liczbę zdobytych punktów i proponowaną ocenę.
Osoby zainteresowane wglądem w prace proszę o kontakt mailowy.
Wgląd w prace egzaminacyjne z pierwszego drugiego terminu egzaminu będzie możliwy w poniedziałek, 2.03, w godz. od 15:30 do 16:00 (lub dłużej, jeżeli będą zainteresowani, ale nie dłużej niż do godz. 17:00) w pok. 1247 bud. 12.
Wiersze zawierają: trzy ostatnie cyfry nr indeksu, liczbę zdobytych punktów i proponowaną ocenę.
W razie niejasności, proszę o kontakt mailowy.
Lista osób, które otrzymały ocenę pozytywną z zajęć lab. ale nie zostały zwolnione z egzaminu za bardzo dobre wyniki i osiągnęły co najmniej 50% pkt. na egzaminie zerowym. Wiersze zawierają: trzy ostatnie cyfry nr indeksu, liczbę zdobytych punktów i proponowaną ocenę.
Lista osób, które uczestniczyły w egzaminie zerowym, ale liczba zdobytych na egzaminie punktów nie przekroczyła progowej wartości 50% możliwych do zdobycia.
W razie niejasności, proszę o kontakt mailowy.
Osoby z pozytywną oceną z lab., które nie uzyskały oceny pozytywnej na „zerówce”, zapraszam w najbliższy piątek, 6.02, godz. 11:00, na pierwszy termin egzaminu i zachęcam do wcześniejszego zapoznania się z Regulaminem uczestnictwa w egzaminach (jest to regulamin dla Programowania Obiektowego, ale regulamin dla ZTP jest identyczny. Jedyna różnica to brak części praktycznej na egzaminie ZTP).
Lista zawiera cztery ostatnie cyfry numeru indeksu osób zwolnionych z egzaminu za bardzo dobre wyniki na zajęciach lab. oraz proponowaną ocenę.
Ocena zostanie wpisana do protokołu USOS jako ocena zdobyta w pierwszym terminie.
Szanowni Państwo,
od środy 21 stycznia do wtorku 3 lutego (tylko dwa tygodnie!) będzie otwarta możliwość oceniania zajęć, w których uczestniczyliście. Od lat odbywa się to za pomocą ankiet. Ankiety mają istotne znaczenie dla oceny nauczycieli akademickich oraz kierunków studiów. Naprawdę.
Niestety, również od lat borykamy się z tym samym problemem. Ankiety wypełniają najczęściej osoby mające skrajne opinie: negatywne lub pozytywne. Do tej pory takich osób nie było wiele, więc też statystyczna waga tych głosów nie była wielka i nie sposób z tego dobrze wnioskować.
Dlatego zwracam się do was z prośbą: jeżeli będziecie mieli chwilę wolnego czasu, wypełnijcie ankiety. Nawet jeżeli jesteście przeciwnikami ankiet albo odnosicie się do niektórych zajęć bez emocji i trudno wam coś powiedzieć. Wtedy wypełnijcie tylko te odpowiedzi, gdzie trzeba podać liczbę (np. od 0 do 5). A w komentarzach nie piszcie nic, jeżeli nic wam nie przychodzi do głowy. Im więcej głosów, tym bardziej wiarygodna ocena. My, nauczyciele akademiccy to zawsze doceniamy i jesteśmy autentycznie wdzięczni również wtedy, kiedy oceny są niskie.
Głosowanie jest w pełni anonimowe i odbywa się na platformie USOSweb. Od 21 stycznia ankiety będą dostępne (po zalogowaniu do USOSweb) pod adresem: https://usosweb.uksw.edu.pl/kontroler.php?_action=dla_stud/studia/ankiety/index
Zapraszam wszystkich,
Krzysztof Trojanowski
Przyjmij, że A, B, C i D reprezentują punkty w przestrzeni n-wymiarowej. Punkty te są reprezentowane w programie przez wektory współrzędnych. Wektor A zawiera dla każdej współrzędnej uzyskaną niezależnie wartość losową z generatora liczb o rozkładzie jednostajnym z przedziału [-10,10]. Wektor B zawiera wartości stałe [1,..,1].
Pobierz od użytkownika liczbę wymiarów przestrzeni n, utwórz odpowiednich rozmiarów wektory, przy czym zainicjuj też odpowiednio A i B, a następnie napisz kod wykonujący kolejno następujące obliczenia:
gdzie operator '*’ oznacza mnożenie, przy czym kiedy argumentami są skalar i wektor, następuje przemnożenie wszystkich współrzędnych wektora przez skalar, natomiast w przypadku, kiedy argumentami są dwa wektory, jest to iloczyn Hadamarda (zobacz: https://pl.wikipedia.org/wiki/Mnożenie_macierzy). Sprawdź na danych testowych, czy obliczenia wykonują się poprawnie.
Uwaga: do zaimplementowania w/w operacji nie wykorzystuj żadnych pętli (for, while, repeat), a wyłącznie algorytmy STL i obiekty funkcyjne (własne lub biblioteczne). Jeżeli to potrzebne, rozłóż operacje na pojedyncze kroki, których wynik zapamiętuj w wektorach pomocniczych.
W celu wygenerowania punktu na powierzchni hipersfery (zobacz: https://pl.wikipedia.org/wiki/Hipersfera) z centrum w środku układu współrzędnych należy wykonać następujące kroki:
Nowy wektor Z reprezentuje punkt na powierzchni hipersfery o promieniu 1 z centrum w środku układu współrzędnych.
Wygeneruj wiele takich punktów dla przestrzeni 2-wymiarowej i przedstaw je w postaci graficznej. Sprawdź, czy układają się w kształt okręgu.
Uwaga: do zaimplementowania w/w operacji nie wykorzystuj żadnych pętli (for, while, repeat), a wyłącznie algorytmy STL i obiekty funkcyjne (własne lub biblioteczne). Jeżeli to potrzebne, rozłóż operacje na pojedyncze kroki, których wynik zapamiętuj w wektorach pomocniczych.
Napisz funkcję, która wczytuje macierz z pliku tekstowego zapisaną tak, że w kolejnych wierszach pliku są wartości komórek kolejnych wierszy macierzy rozdzielone spacjami, a następnie dokonuje jej transpozycji. Przyjmij, że wymiary wczytywanej macierzy są nieznane, ale że dane w pliku są na pewno poprawne (tj. wiersze przechowują tylko liczby, liczby liczb w wierszach są takie same, itp.). Do wczytania macierzy użyj kontenera typu <deque<deque<double>>. Funkcja zwraca transponowaną macierz w postaci wskaźnika do dynamicznie alokowanego kontenera typu vector<vector<double>>. Wypisz w oknie konsoli zawartość wynikowego kontenera i sprawdź, czy transpozycja została przeprowadzona poprawnie.
Wczytaj słowa z kolejnych wierszy z pliku tekstowego do listy list, tj. kontenera typu list<list<string>>, tak aby kontener zawierał listę wierszy, gdzie każdy wiersz jest reprezentowany przez listę słów z tego wiersza. Posortuj rosnąco słowa z każdego wiersza wg zasady sortowania takiej jak w słowniku języka polskiego, a następnie scal posortowane listy słów do jednej listy wynikowej reprezentowanej przez inny kontener typu list<string>. Wypisz w oknie konsoli zawartość wynikowego kontenera w postaci kolumny i upewnij się, że sortowanie i scalanie się powiodło. Testy przeprowadź na pliku mistrz.txt
Zamieszczony poniżej kod programu reprezentuje przykład programowania z wykorzystaniem cech charakterystycznych. W programie wykorzystywane są dwie klasy reprezentujące dwa pojęcia:
temperatura_wody – liczba rzeczywista reprezentująca temperaturę wodykostka_do_gry – liczba całkowita reprezentująca wartość, jaka może wypaść w wyniku rzutu kostką do gry.Dla tych klas zdefiniowano ich cechy charakterystyczne. Są nimi:
Cechy charakterystyczne zostały zaimplementowane w programie. W tym celu najpierw zostały zaimplementowane dwie klasy: Bazowe_Cechy oraz Cechy: public Bazowe_Cechy tworzące pojęcie zbioru cech.
Następnie dla każdej z dwóch klas: temperatura_wody i kostka_do_gry zostały skonkretyzowane w odpowiedni sposób przypisane im klasy cech:
Cechy<temperatura_wody>: public Bazowe_CechyCechy<kostka_do_gry>: public Bazowe_CechyDziałanie programu polega na gromadzeniu danych liczbowych różnych typów w kontenerach, przy czym kontenery do walidacji wprowadzanych danych używają cech charakterystycznych. W tym celu zdefiniowana została klasa reprezentująca kontener SzablonStosu przystosowany do przechowywania dowolnych wartości, w tym obiektów typu temperatura_wody i kostka_do_gry. Metoda push tego kontenera przed umieszczeniem danej dokonuje jej walidacji posługując się informacjami z klasy Bazowe_Cechy.
Wykorzystanie kontenera zostało zademonstrowane w funkcji main. W kodzie main tworzone są trzy kontenery K1, K2 i K3, a następnie są wypełniane wartościami. Uwaga: kontener K1 jest zapełniany wartościami tak długo, póki wystarczy zasobów komputera (w trakcie wykonania programu warto uruchomić menedżer zadań i w sekcji wydajności obserwować, jak ubywa wolnej pamięci w miarę pracy programu).
push tak aby poprawnie walidował obiekty nowego typu. W funkcji main dodaj kontener K4 w którym zgromadzisz kilka obiektów nowego typu.Zaprojektuj szablon kontenera typu stos posiadający zagnieżdżoną klasę reprezentującą iteratory stosu. Następnie utwórz w funkcji main obiekt reprezentujący stos do przechowywania zmiennych typu double i umieść w nim za pomocą metody push dowolną liczbę (nie większą od 100) wartości losowych rzeczywistych z przedziału 〈0, 10).
Napisz szablony trzech funkcji, które jako argument wejściowy przyjmują parę iteratorów stosu identyfikujących przedział danych z kontenera (tak jak na slajdzie 191, wykład 5). Funkcje dla liczb w tym przedziale znajdują lub obliczają i zwracają:
Przyjmij, że typ danych przechowywanych w kontenerze zawsze pozwala na wszystkie standardowe operacje arytmetyczne i logiczne (posiada odpowiednie operatory). Uwaga: funkcje nie otrzymują w argumentach wywołania referencji ani wskaźnika do obiektu kontenera, a jedynie iteratory wskazujące na poprawny przedział danych w nim zawartych.
Zademonstruj poprawne działanie tych szablonów funkcji wywołując je w funkcji main dla przykładowych danych zapisanych w kontenerze. Na początku na potrzeby testów poprawności spreparuj dane testowe w kontenerze tak, aby łatwo było w pamięci policzyć wynik i potwierdzić poprawność działania szablonów funkcji.
Hint: aby wygenerować wartość losową z przedziału 〈0, 1) można np. użyć funkcji:
//generates a psuedo-random double between 0.0 and 0.999...
double randdouble() {
return rand()/(double(RAND_MAX)+1);
}
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego nie ponosi
odpowiedzialności za treść zamieszczonych tu materiałów. Treści i
opinie zawarte na tych podstronach są prywatnym zdaniem ich autorów i
nie stanowią oficjalnego stanowiska Uniwersytetu Kardynała Stefana
Wyszyńskiego.
Copyright © 2026 UKSW Wszelkie prawa zastrzeżone
Informacja o cookies